Ceyda Kiremitçi Vasiliev Öyküleri

PERDELER – Ceyda Kiremitçi Vasiliev

Gözlerimi açtığımda küçük bir odadaydım. İçeriyi saran ilaç kokusuna, karşımda duran tahta masaya ve odadan eski bir perde yardımıyla ayrılmış bölmeye bakılacak olursa doktorlardan birinin odasında olmalıydım. Bu hastanede daha önce görmemiş olduğum bir doktor odasının varlığına şaşırmıştım. Üstelik burada yalnız bırakılmış olmam da nadir rastlanan bir durumdu. Hemen ellerimi kontrol ettim. Onları da serbest bulsam rüyada olduğumu düşünecektim ama her zamanki gibi oturduğum koltuğun kollarına sıkı sıkıya bağlanmışlardı. Gariptir ki bu ket vurulmuş özgürlük içimi rahatlattı. İçinde bulunduğum yeni odanın gerçek olduğuna inancımı yükseltti. Bu da demek oluyordu ki aylardır hatta belki yıllardır yaşadığım rutinin dışına çıkıyordum o gün....

Daha Fazlasını Oku →